Koor maakt muzikale reis
Redactie Witte Weekblad- 27 april 2009
Het mannenkoor Zang en Vriendschap heeft zaterdag 25 april in een goed gevulde Marktpleinkerk de wereld rond gezongen.
Gestart werd met drie werken uit de nieuwe wereld Amerika, gevolgd door Andante van Mozart, gespeeld door Herman Rouw op de vleugel en Peter Bontje op de synthesizer. Hierna bracht Jacomina van der Plas zo prachtig Die Lotusblume. Vervolgens ging de reis naar Oost-Europa met een Dalmatisch en een droevig Macedonisch volkslied. Terug in Amerika met Oh what a beautiful morning, uit de musical Oklahoma, waarna de oversteek naar Nederland met Droomland, bekend geworden door Paul de Leeuw en André Hazes.
Terug naar Amerika werden de drie bekende werken gezongen, You never walk alone, My way en Climb ev'ry mountain. Opgenomen in de sfeer van de afwisselende muzikale reis kwam de pauzeaankondiging als een onverwachte verrassing.
Het tweede gedeelte startte de reis in Oost Europa, onder andere met het prachtige Wolgalied, uit Der Zarewitsch van Frans Lehar, mooi vertokt door de als Kozak verkleedde Klaas vanKeulen. Jacomina nam de zaal vervolgens mee in haar dagdromen over haar jeugd, schooltijd, jeugdliefdes, vreugde en verdriet. Na Myfanwy, een Welsh liedje, volgde Anthem, uit de musical Chess, daarna Waltzing Mathilda, een populair Australisch volkslied.
De reis werd voortgezet naar Schotland met Auld Lang Syne.
Het gevoel in Schotland te zijn werd hierna versterkt door het onder aanzwellende muziek binnenschrijden in prachtige originele klederdracht van de tweelinggebroeders Buur, met het bespelen van de doedelzak en drum. Vervolgd werd met Ritters Abschied en A perfect day. Ter afronding van de reis zijn wij weer in Nederland met Dit is een plek om lief te hebben, van Toon Hermans. Na een ovationeel applaus werd het concert afgerond met de toegift Waltzing Mathilda.
Zang en Vriendschap laat 'met elkaar' beleven
Redactie Witte Weekblad - 29 december 2008
HOOFDDORP - De uitverkochte Marktpleinkerk was vrijdagavond 19 december getuige van hoe het mannenkoor Zang en Vriendschap het kerstconcert zo uitvoerde, dat een sfeer ontstond van 'met elkaar' beleven.
Het programma had een heel aantrekkelijke samenstelling van koorzang, samenzang, vocale en instrumentale intermezzo's. Er waren ook verrassingselementen zoals het Ave Maria, gezongen door het koor vanuit de hal en na de intrada het Gebed van de Vrede, gezongen door de sopraan vanaf het balkon. Medewerking werd verleend door de sopraan Jacomina van der Plas, tenor Gerrit van de Heide, Sannie de Jongh op fluit, Vera Kool op harp, Douwe van der Meulen op hobo, Herman Rouw op de vleugel, Jaco van Leeuwen op de orgel en Hans van Hoek als declamator. Het geheel stond onder de artistieke leiding van dirigent Fred de Vries. Het verloop van het concert werd ondersteund door zeer passende sfeerbeelden die via een beamer werden geprojecteerd.
Bij het ingaan van de pauze was tastbaar dat de stemming er goed in zat en vol verwachting werd uitgekeken naar het vervolg. In het tweede gedeelte van het concert groeide de sfeer gestaag naar een climax met name bij het binnenschrijden van de tenor onder het zingen van Cantique de Noël, begeleid door het koor. De ontlading vond plaats in het slot met de werken Son of Mary en Celebration of hope gezongen door de sopraan en tenor met het koor. Een daverend applaus was de beloning voor dit zeer geslaagde concert en men huiswaarts keerde met een gevoel van 'met elkaar' te hebben beleefd.
Zang en Vriendschap begon het concert met het ingetogen In Monte Oliveti van G:B: Martine (1706-1784, de Russisch koortophit Tebje Pajom (U zingen wij) en de Cherubijnen Hymne van Bortnjanski.
Muisjes
In het volgende blokje trad de Poolse accordeonist Piotr Rangno op. Hij trok alles uit de kast met zijn volumineuze instrument dat in plaats van toetsen aan beide zijden vier rijen knoppen heeft. In zijn moderne compositie Kloster von Ferapon ('Kon dat wel in deze setting? had hij zich afgevraagd') liet de accordeonist zowel de kerkklokken als trippelende muisjes horen.
Piotr die al op zesjarige leeftijd begon met accordeonspelen behaalt prijzen in binnen en buitenland. Een aantal solisten was speciaal voor het voorjaarsconcert aangetrokken. Tenor Rudi de Vries heeft veel ervaring in de opera- en operettewereld. Hij zong met pianobegeleiding van Herman Rouw (eerder dirigent van Zang en Vriendschap) liederen van Vaughan Williams en Franz Lehar. Bij het Wolgalied , gezongen met het koor, wist de accordeonist op zijn instrument de mandolines (of waren het balalaika's?) na te bootsen. Het vibreren op dit instrument is een techniek die Piotr uitstekend beheerst.
Ook de sopraan Jacomina van der Plas heeft een prachtig stemgeluid. Zij zong het bekende Largo van Händel en later een aria van Pergolesi. Dit grote zangtalent heeft een groot stembereik en haar voordracht is zeer muzikaal. Het koor dat na de pauze het zwarte kostuum met rode accenten verruilde voor een wit colbertje ging naadloos over naar het lichtere genre met An der schöne blauwe Donau, liefdesliedjes uit Dalmatie en muziek van Gershwin (waarbij de vleugel de Big Ben liet horen)
Ook tenor en al veertig jaar lid van het mannenkoor, Klaas van Keulen liet zich niet onbetuigd. Deze 'self-made man' op koorgebied nam het lied Bolen Mileze van Simoniti voor zijn rekening.
Jacomina van der Plas en Rudi de Vries soleerden in een duet uit Lehars Lustige Witwe. Ze kregen een welverdiend applaus. Een perfect day dus voor het mannenkoor, hoewel dat laatste lied, A perfect day van C.J.Bond door omstandigheden niet gezongen werd.
Bron witte weekblad (Rina Brants)
Zang en Vriendschap heeft niets teveel beloofd
Hoofddorp – Het voorjaarsconcert op zaterdagavond 26 april 2008 in de Marktpleinkerk was aangekondigd onder het thema een nieuwe lente, een nieuw geluid. De weergoden werkte mee en zorgden voor een stralende dag wat er wellicht toe bijdroeg dat het publiek met een lentegevoel naar het concert kwam. Het nieuwe geluid moest door het koor worden waargemaakt en daar zijn ze ruimschoots in geslaagd. Het koor startte het programma met In Monte Oliveti, Tebe Poem en Cherubijnen Hymne waarna Piotr Rangno met zijn accordeonspel op zeer sfeervolle wijze het Kloster von Ferapon speelde, vervolgd door de tenor Rudi de Vries met de vertolking van Let beauty awake.
Aansluitend zong het koor Calm is the sea, Hymne à la nuit en My Lord what a Morning, waarna het Ombra mai fu (Largo) door de sopraan Jacomina van der Plas werd gezongen. Vervolgens was er een combinatie van koor met sopraan Jacomina van der Plas en de tenoren Klaas van Keulen en Rudi de Vries met de liederen Bolen Milezi, Lascia chío pianga en het Wolgalied. Met het Rondo im Geiste Haydns wisselde het accordeonspel het koor weer af, opgevolgd door Wieder hinaus ins strahlende Licht gezongen door Rudi de Vries. Het eerste gedeelte van het programma werd afgesloten door het koor met Unendliche Freude, Schön ist die Jugend en An der Schöne blauen Donau. Na de pauze zette het koor en sopraan in met het Monnikenkoor uit La Forza del Destino, Scorrendo uniti remota en Zitti, Zitti beide uit Rigoletto van Verdi. In de sfeer van de opera vervolgde het accordeonspel met Winter uit De vier jaargetijden van Vivaldi waarna de sopraan met Se tu m’ami van Pergolesi. Hierna nam het koor het weer over met Plovi plovi, Domovina en Mala Moja, waarna het publiek in vervoering werd gebracht door de sopraan en tenor met de prachtige vertolking van Lippen schweigen van Lehar uit Die Lustige Witwe en With a song in my hart van Rodgers. Hierna was het weer de beurt aan het koor met A Foggy Day in Londen Town, Try to remember, You never walk alone en May way. Met Abschied van der Heimat kreeg vervolgens Piotr Rangno het publiek volledig in zijn ban met zijn virtuoze spel. Jacomina van der Plas wist vervolgens de harten van het publiek te winnen met haar vertolking van The Sound of Music. Als laatste trad het koor op met Anthem uit de musical Chess, Climb ev’ry mountain uit de musical The Sound of Music met als sluitstuk A perfect day.
Praktisch alle uitgevoerde werken zijn met de vleugel begeleidt door de vroegere dirigent van het koor Herman Rouw, en voorzien van passende sfeerbeelden die werden geprojecteerd door André Piket.
Afmetend aan de enthousiaste reacties van het publiek, kan het concert met een zo gevarieerd programma, onder algehele leiding van dirigent Fred de Vries als bijzonder geslaagd worden gekenmerkt.
De uitvoering krijgt een speciaal tintje omdat dirigente Susanna Veerman 'haar mannen' voor het laatst aanvoert.
Zij wordt opgevolgd door Fred de Vries. 'Onder zijn leiding gaan we op weg met een iets luchtiger programma. Susanna - ze is klassiek geschoold in Rusland - koos vooral voor het klassieke en kerkelijke genre.
We blijven deze nummers zeker zingen, maar we willen het accent toch gaan leggen op een iets moderner repertoire: musical, evergreens, traditionals, barbershopzingen.
Het koor ontstond in 1932. 'Op 22 januari om precies te zijn. Aanvankelijk heette het Hoofddorps Mannenkoor Zang en Vriendschap, later werd het Haarlemmermeers Mannenkoor Zang en Vriendschap.
Al bij een van onze eerste optredens tijdens een zangconcours- we hadden toen nog maar 20 leden - behaalden we in de laagste afdeling de eerste prijs. En dat betekende promotie.
Uiteindelijk - dat was in 1937- haalden we, zeg maar, de eredivisie in korenland. Dat zegt toch wel wat.
Zang en Vriendschap werd dus een koor van naam. De zangers ontvingen bij het 60-jarig bestaan in 1992 zelfs de gemeentelijke erespeld, vanwege hun zangprestaties en goodwill.
Het Haarlemmermeers Mannenkoor Zang en Vriendschap op weg naar het 75-jarig
bestaan
Na erespeld nu gemeentelijke ets cadeau
Staande ovatie voor jubilerend koor Zang en Vriendschap
NIEUW-VENNEP - De Gereformeerde Kerk diende zaterdagavond als een concertzaal
waarin de mannenstemmen van Zang en Vriendschap en Vox Humana volledig tot hun
recht kwamen. Alleen de houten kerkbanken leenden zich niet voor een
comfortabel, bijna drie uur durend, jubileumconcert in een zomerse temperatuur.
Koorvoorzitter Henk van Kesteren mocht uit handen van cultuurwethouder Herman
Tuning namens de gemeente Haarlemmermeer een fraaie ets in ontvangst nemen. 'De
gemeentelijke erespeld heeft u al, maar bij een 75-jarig jubileum hoort iets
aparts, want zo'n mijlpaal is niet voor elke vereniging weggelegd', aldus Tuning,
die verklapte dat hij niet uit de wereld van de koormuziek komt. Wellicht was
dat ook de reden dat zijn zitplaats na de pauze leeg bleef, alhoewel hij veel
waardering heeft voor het feit dat de 55 zingende mannen nog steeds in de
afdeling Uitmuntendheid optreden. Onlangs bereikten zij de tweede plaats, achter
het vermaarde Westlands Mannenkoor, hetgeen het hoge zangniveau van Zang en
Vriendschap nog eens onderstreept.
Dirigent Susanna Veerman had met haar beide koren een uitgebalanceerd programma
samengesteld uit het werk van beroemde Europese componisten. Haar voorliefde
voor het romantische Franse repertoire kwam onder andere tot uiting in de werken
van Toinot Arbeau, Grétry, De Rillé en Charles Gounod. Maar ook het Duitstalige
gedeelte dat Vox Humana vertolkte kwam uitmuntend over het voetlicht, zoals bij
de werken van Mozart en Pfeil. Waarom bepaalde werken altijd door latere
dirigenten moeten worden bewerkt is soms een raadsel, temeer omdat de
concertbezoeker vaak niet eens de oorspronkelijke versie kent.
Vooral het gezamenlijk optreden van de in totaal zo'n 130 mannen, deed recht aan
de akoestiek van het kerkinterieur. Het Cantique de Jean Racine (van Gabriël
Fauré) en het Chor der Gefangenen (van Guiseppe Verdi) werden professioneel
vertolkt. Toch is het jammer dat de 55 stemmen van de jubilarissen af en toe wat
geknepen de ruimte in kwamen en dat een van de eerste tenoren wat al te dominant
uithaalde. Hierdoor kwam de klankbalans niet altijd tot zijn recht. Het
repertoire van de gastheren lijkt overigens klassieker te zijn dan dat van de
zangers uit het Rijnland, alhoewel in het tweede gedeelte de composities
beduidend meer sprankelend werden. Zoals bleek bij La Mer en enkele andere
bondige nummers van onder andere Franc Korbar, Simon Jenko en Guiseppe Verdi.
Ook heeft de vrouwelijke dirigent een voorliefde voor het alsmaar vooraf stemmen
bij elk nummer dat werd gezongen. Je kunt je met recht afvragen of na een aantal
nummers de behoorlijk geschoolde stemmen van de zangers al niet zijn warm
gedraaid. De tachtig leden van Vox Humana kwamen massief en getraind over. Gelet
op het enthousiasme en de inzet van de gastheren, zou je hen dit jaar een flink
aantal nieuwe leden toewensen, zodat zij op termijn een wat massaler stemgeluid
kunnen realiseren.
Na de pauze kwamen de mannen van Zang en Vriendschap in hun nieuwe witte
smokingjasjes op. Jammer was dat dirigent Veerman haar zwart-witte robe toen had
verruild voor een rode rok en roze jasje, waardoor de kleurstelling in kleding
met het koor niet helemaal klopte. Een luid applaus viel tenor Klaas van Keulen
en bas Piet Botman ten deel na het zingen van het alom bekende duet uit De
Parelvissers van Bisset. Een staande ovatie kregen beide koren dan ook terecht
na afloop van het concert van de praktisch geheel gevulde kerk. Het spontaan
aangeheven Lang zullen ze leven gold uiteraard alleen voor de zangers van Zang
en Vriendschap, die een hoogstaand Tour de Chant concert hadden gebracht.
Met bron vermelding uit het Witte Weekblad.
•